Pradeep Kenchanuru Dr.

ಪ್ರಶ್ನೆ: ಸಿನಿಮಾ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಆಯ್ಕೆ ಹೇಗೆ? ಅಜ್ಜ ವಿe್ಞÁನ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು, ತಂದೆ-ಪುಸ್ತಕ, ಪರಿಸರ ಕ್ಷೇತ್ರದವರು ಪ್ರೇರಣೆನಾ?, ಸಲಹೇನಾ? ಅಥವಾ ಸ್ವಂತ ನಿರ್ಧಾರಾವಾ? ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬಂಧನ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಜ್ಜ sಛಿieಟಿಛಿe ಆದರೂ ಮಗ ಪುಸ್ತಕ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಆದರು. ಹಾಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಬಂಧನ ಇಲ್ಲದ ಜೀವನ. ಹೆಚ್ಚು ಡಿesಠಿoಟಿsibiಟiಣಥಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಪ್ಪ, ಪುಸ್ತಕ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಆದರೂ ಮಗ ಇಂಜಿನಿಯರ್, ಡಾಕ್ಟರ್ ಆಗಬೇಕು ಎಂಬ ಒತ್ತಡ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆಯ್ಕೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಇತ್ತು. ಸಿನಿಮಾ, ನಾಟಕ, ಸಂಗೀತ, ಯಕ್ಷಗಾನ...ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ತಂದೆ ಆಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಸಿನಿಮಾ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಟ್ಟ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಇರಲಿಲ್ಲ ; ಕೆಟ್ಟ ಅಂದರೆ - ಸಿನಿಮಾಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ಬೀಡಿ, ಸಿಗರೇಟು ಸೇದುತ್ತಾನೆ, ಹಾಳಾಗುತ್ತಾನೆ, ಆ ರೀತಿಯ ಮನೋಭಾವ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಸುಲಭ ಆಯಿತು. ಇಷ್ಟದ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸುಲಭ ಆಯಿತು. ಸಿನಿಮಾವೇ ಯಾಕೆ ಎನ್ನುವುದು ನನಗೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಲೊಶಿಯಸ್‍ನಲ್ಲಿ ಡಿಗ್ರಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ, ನಾಟಕ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ, ನಟನೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಟನೆ, ನಿರ್ದೇಶನವನ್ನೂ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಆ ಸಮಯದÀಲ್ಲಿ ಡೈರೆಕ್ಷನ್ ಬಗ್ಗೆ ಒಲವಿತ್ತು. ಸಿನಿಮಾಕ್ಕೆ ಬರುವಾಗ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಟನಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಆಸೆ ಇರುತ್ತೆ. ನನಗೂ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಚಿಛಿಣoಡಿ ಆಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಜiಡಿe...

      ಸುಮಾರು 1990ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಐPಉ- ಐibಚಿಡಿಚಿಟisಚಿಣioಟಿ, Pಡಿivಚಿಣisಚಿಣioಟಿ, ಉಟobಚಿಟisಚಿಣioಟಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಬರೀ ಆರ್ಥಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಆಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಸಾಂಸ್ಕøತಿಕವಾಗಿ ಅದು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಪರಿಣಾಮ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದು. ಅದು ಧನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಋಣಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮವೆರಡನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಿತಾದರೂ ಕೂಡಾ, ಸಿಂಹಪಾಲು ಪರಿಣಾಮ ಅಧನಾತ್ಮಕವಾದುದು. ಭಾರತೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅದು ಸಾಕಷ್ಟು ರಚನೀಯ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ಕೇಂದ್ರ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಭಾಗಗಳಾದ Uಉಅ, ಂIಅಖಿಇಗಳು ಜಾಗತೀಕೃತ ವಿಶ್ವ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಅನುರೂಪವಾಗಿ ತಮ್ಮ ನೀತಿ ನಿಲುಮೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡುವು. ಇಂತಹ ಪ್ರಯತ್ನ ಇಡೀ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶಿಕ್ಷಣ ಉದ್ಯಮವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿತು. ಬಂಡವಾಳ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ, ವಿನಿಮಯ ಉತ್ಪಾದನೆಗಳೇ ಅದರ ಮಂತ್ರವಾದುವು. ಇದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ 3 ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ಒಂದು: ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಔಪಚಾರಿಕ ಉದ್ಯಮ-ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನಾಗಿಸಿ ಭಾರತದ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಉದ್ಯಮವನ್ನು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ವಾಣಿಜ್ಯದ ಜತೆಗೆ ಜೋಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದು, ಎರಡು: ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಭರದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಉದ್ಯಮವಾಗಿಸಿ ಶಿಕ್ಷಣದ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಗುರಿಗ...